«هشدار پلیس درباره کلش اف کلنز» احتمالا تا به حال با تیترهایی از این دست روبرو شده اید. طبق معمول اینطور خبرها هشداری است برای اینکه وجوه تخریبگرایانه این بازی رایانه ای برجسته شود. اما باز هم طبق معمول بزرگترین علتی که برای پرهیز از این بازی ذکر می شود همان هشدار همیشگی است: «امکان به سرقت رفتن اطلاعات شخصی کاربران وجود دارد. افراد سود جو میتوانند با هک این بازی موجب به سرقت رفتن اطلاعات شخصی افراد شوند.»
من با درستی یا نادرستی این گزاره کاری ندارم. تنها سوال من این است که چه زمانی می خواهیم در مواجهه با نسل جدید از تکنیک ایجاد ترس برای برحذر داشتن آنها از رفتن به سمت یک پدیده جدید دست برداریم؟ اگر با ترساندن همه چیز درست می شد، الان نباید این همه معتاد توی خانه ها و خیابان ها می داشتیم. سالیان سال برای رسیدن به یک هدف مقدس (کاهش اعتیاد در کشور) با انواع ابزارهای رسانه ای همه را ترسانده ایم که اگر فلان ماده مخدر را مصرف کنی بدنت پوک می شود، مغزت از کار می افتد، گوشه خیابان می میری و چیزهایی از این دست. اما نتیجه چه شده است؟ اعتیاد همچنان قربانی می گیرد و ما همچنان می ترسانیم و نهی می کنیم.
این رویکرد پیشگیرانه اگر در دنیای آسیب های واقعی دنیای روزمره به نتیجه نمی رسد، شما فکر می کنید که در دنیای تکنولوژی های رسانه ای جدید جواب خواهد داد؟ اینها را ننوشتم تا از آن بازی کنم. بازی کردن در دنیای واقعی اشکالی ندارد اما زندگی کردن در دنیای بازی پر از اشکال است. خرده من بر طناب پوسیده ای است که بارها با آن به داخل چاه رفته ایم و همچنان هم بر استفاده از آن اصرار می ورزیم. پیشگیری از هر آسیبی بسته به زمینه و شرایط آن آسیب روش خاص خودش را می خواهد، مسئول خودش را هم می خواهد. ورود پلیس به عنوان یک نهاد کنترل کننده و دارنده اهرم فشار، به این حوزه باید با تامل صورت بگیرد. باید سنجید که یک جوان روزگار جدید پلیس را به عنوان مرجع امرونهی کننده به خود می پذیرد یا نه؟ بهتر نیست حرف های خیرخواهانه از زبان شخص دیگری و با روش دیگری به گوش این نسل برسد؟ مراقب باشیم که در دنیای رسانه شما اگر به کسی بگویید این جیز است، همه به آن دست خواهند زد. این موضوعی است که والدین هم باید درباره آن با تامل رفتار کنند.
دیدگاهتان را بنویسید